Documentaire – Regie: Michael Gunton & Martha Holmes – Met: Daniel Craig (Engelse voice-over), Koert-Jan de Bruijn (Nederlandse voice-over)
Documentaire van BBC-makelij waarin getoond wordt hoe diverse diersoorten hun voortbestaan garanderen. Over hoe ze eten, hoe ze vijanden overleven en hoe ze zich voortplanten. Een erg breed onderwerp, waardoor het af en toe lijkt alsof de verschillende onderdelen lukraak achter elkaar zijn geplakt. Mooie plaatjes, maar ik me niet aan de gedachte onttrekken dat ik sommige beelden al eerder heb gezien. Het publiek wordt met de onvermijdelijke moraal naar huis gestuurd.
Mijn oordeel (Nederlandse versie): * * * (6)

Documentaire – Regie: Robert Cannan, Corinna McFarlane
Verslag van een Zweeds spiritueel festival aan de hand van de belevenissen van de kritische Australiër Nick. Hij neemt met de nodige weerstand deel aan alle workshops, van bomen knuffelen tot over het kolen lopen en van expressieve dans tot de zweethut. De film toont op luchtige wijze hoe de deelnemers zich laten meevoeren in deze overvloed van activiteiten, zonder hen belachelijk te maken. Zelfontplooiing blijkt niet altijd even gemakkelijk.
Mijn oordeel: * * * * (8)

Documentaire – Regie: Jacques Perrin & Jacques Cluzaud – Met: Gijs Scholten van Aschat (voice-over)
Ronduit prachtige beelden in deze Franse natuurdocumentaire over het leven in, boven en langs de oceanen. Als kijker val je werkelijk van de ene verbazing in de andere. Enige minpunt is het commentaar dat aanvankelijk gelukkig tot een minimum wordt beperkt, zodat de plaatjes met bijbehorende diergeluiden en klassieke muziek hun werk kunnen doen. Later krijgt de voice-over steeds meer de overhand met holle volzinnen met veelal clichés en dooddoeners. Bedoeld om er een schuldgevoel in te rammen, terwijl bescherming van oceanen me toch vooral een taak lijkt van nationale overheden.
Mijn oordeel: * * * (7)

Documentaire – Regie: Norbert ter Hall – Met: Theo Maassen
Er is weinig aan te merken op deze theaterregistratie van de gelijknamige cabaretvoorstelling van Theo Maassen. Prijzenswaardig pleidooi voor verdraagzaamheid en respect en adequaat vastgelegd.
Mijn oordeel: * * * (7)

Documentaire – Regie: Luc Jacquet – Met: Urbanus (stem), pinguins
Deze natuurdocumentaire bevat veel mooie plaatjes van pinguins op de Zuidpool, variërend van schattig tot zielig. De Nederlandse dvd-versie moet het wat commentaar betreft doen met de woorden van Urbanus. Ooit een begenadigd komiek, maar in dit geval alleen maar erg triest, maar zeker niet leuk. Het was een kleine moeite geweest om de engelstalige versie door Morgan Freeman toe te voegen, maar helaas.
Mijn oordeel: * * * (6)

Documentaire – Regie: Martin Scorsese – Met: Rolling Stones, Martin Scorsese, Christina Aguilera
Het begint veelbelovend. Regisseur Martin Scorsese in duel met Mick Jagger over wat wel en niet mag tijdens de opnames van deze concertfilm. Maar daarmee is het spannendste deel van deze film ook meteen achter de rug. Wat volgt is een degelijke maar ook redelijk standaard concertregistratie. Muzieknummers worden afgewisseld met oude interviewfragmenten. Daardoor krijgt de film ook meteen iets tragisch. De ooit gevreesde onruststokers doen als jongbejaarden hun kunstje voor een zaal met rijkeluiskinderen. Gelukkig hebben ze er zelf nog plezier in en de moeder van Bill Clinton waarschijnlijk ook.
Mijn oordeel: * * * (7)

Documentaire – Regie: Catherine Owens & Mark Pellington – Met: U2
Regisseur Pelkington maakte naam met ‘Arlington Road’ en ‘The Mothman Prophecies’. Samen met Owens tekent hij voor deze concertregistratie van de Vertigo-tour van U2 in Argentinië. Zonder veel opsmuk. De enige toegevoegde waarde is het 3D-effect en die is dan ook alleszins de moeite waard. Als muziekliefhebber krijg je het gevoel dat je tussen het publiek staat en Bono als het ware aan kunt raken. Een must voor de fans. Anderen kunnen deze film gemakkelijk aan zich voorbij laten gaan.
Mijn oordeel: * * * (7)

Documentaire – Regie: Alastair Fothergill & Mark Linfield – Met: Patrick Stewart (voice-over)
In de duurste natuurfilm aller tijden wisselen de schoonheid en de wreedheid van de natuur elkaar voortdurend af. De beelden zijn vaak onvoorstelbaar mooi, maar steeds speelt op de achtergrond mee hoe hard het leven van veel dieren is. Telkens is er wel een ijsbeer die verhongert of een olifantenjong dat wordt opgegeten. Dat en het besef dat de mens hard bezig is het milieu naar de verdoemenis te helpen, maken het bekijken van zo’n film geen onverdeeld genoegen.
Mijn oordeel: * * * (7)

Documentaire – Regie: Michael Moore – Met: Michael Moore
Michael Moore, de luis in de pels van de Amerikaanse gevestigde orde, toont op humoristische en niet mis te verstane wijze de gebreken van de gezondheidszorg in de VS. Hij zet dit af tegen de situatie in andere westerse landen. Volgens hem ben je nog het best af in de gevangenis van Guantanamo Bay of in het communistische Cuba. Moore weet hoe zijn boodschap moet brengen, maar draaft daarbij wel een beetje door. Voor mij was nog het meest schokkend dat Nederland misschien wel de Amerikaanse kant op gaat.
Mijn oordeel: * * * (7)

Documentaire – Regie: Nicolas Philibert – Met: Georges Lopez
Liefelijke film over een plattelandsschool in Frankrijk. De maker toont hoe de schoolmeester met zijn klasje van vier- tot twaalfjarige kinderen omgaat. De kleine Jojo steelt de show, een deugniet maar tegelijk ook een hartendief. Met veel mooie plaatjes, komische observaties en nostalgie.
Mijn oordeel: * * * * (8)