www.wereldfilm.nl

vertelt jou welke films je niet mag missen… en welke wel

Archive for the ‘Drama’


Alle tijd

“Was het zo erg?”


Drama – Regie: Job Gosschalk – Met: Paul de Leeuw, Alwin Puelinckx, Lineke Rijxman, Karina Smulders

De Leeuw heeft na de dood van zijn ouders de opvoeding van zijn veel jongere zusje op zich genomen. Hij schrikt zich dan ook kapot als zij aankondigt dat ze gaat samenwonen met haar vriend. Gelukkig wordt De Leeuw zelf ook verliefd, maar deze jongen weet helaas nog niet zeker of hij hé, ho of bi is. Komisch drama dat vooral dramatisch is. Enig minpunt is dat de film af en toe te geacteerd is.
Mijn oordeel: * * * (7)

Rabbit Hole

“Things aren’t nice anymore”


Drama – Regie: John Cameron Mitchell – Met: Nicole Kidman, Aaron Eckhart, Dianne Wiest

Kidman en Eckhart zijn hun vierjarig zoontje bij een verkeersongeluk kwijtgeraakt. Acht maanden later lijkt er aan de oppervlakte niet zo heel veel aan de hand, maar van binnen hebben ze het verlies nog helemaal niet verwerkt. Hoewel ze samen naar een zelfhulpgroep gaan, dreigt hun relatie toch onder de druk te bezwijken. Hyperrealistisch verslag van het leven na het verlies van een dierbare. Zo zou het werkelijk kunnen gaan. Uitstekend geacteerd door alle hoofdrolspelers.
Mijn oordeel: * * * * (8)

Drei

“Du oben, ich unten”


Drama – Regie: Tom Tykwer – Met: Sophie Rois, Sebastian Schipper, Devid Striesow

Tykwer (‘Lola Rennt’, ‘Perfume: The Story of a Murderer’) vertelt het verhaal van Hanna en Simon wiens relatie in een sleur is belandt. Hanna ontmoet Adam en heeft wel zin in een avontuurtje. Simon ontmoet Adam en is verrast over de gevoelens die hij voor een man blijkt te kunnen hebben. Onvermijdelijk komt de aap uit de mouw en hoe zullen de drie dan reageren? Tykwer lijkt meer een stelling te willen poneren dan een verhaal te willen vertellen. Als de gebeurtenissen iets minder waren gebaseerd op toeval, waren ze waarschijnlijk geloofwaardiger overgekomen.
Mijn oordeel: * * * (7)

The Fighter

“Taught him everything he knows”


Drama – Regie: David O. Russell – Met: Mark Wahlberg, Christian Bale, Amy Adams, Melissa Leo

Wahlberg is de jongere broer van de aan lager wal geraakte bokser Bale. Ook junior probeert in de ring successen te boeken en hij wordt daarin bijgestaan door zijn broer en zijn moeder. Zijn pogingen zijn tot mislukken gedoemd tot hij Adams ontmoet en met een nieuwe trainer en manager het tij lijkt te keren. De verplichte sportfilmclichés verdwijnen naar de achtergrond dankzij het boeiende verhaal over een kansloze Amerikaanse familie. Terechte Oscars voor de bijrollen van Bale en Leo.
Mijn oordeel: * * * * (8)

Hereafter

“It’s not a gift, it’s a curse”


Drama – Regie: Clint Eastwood – Met: Cécile de France, Matt Damon, Frankie McLaren, George McLaren, Derek Jacobi

Drie verhaallijntjes komen onvermijdelijk bij elkaar in deze film die serieus op het onderwerp spiritualiteit ingaat: een vrouw met een bijnadoodervaring, een medium dat is gestopt en een jongetje wiens tweelingbroer is verongelukt. Eastwood gaat zeker niet kritiekloos met het onderwerp om. Hij toont nep-helderzienden die hun slachtoffers voor de gek houden en alleen maar op geld uit zijn. Maar hij vraagt er ook aandacht voor mensen met echte ervaringen en Damon die bijna onder de druk bezwijkt die zijn vaardigheid veroorzaakt. Integer gemaakt voor mensen die zich open willen stellen.
Mijn oordeel: * * * * (8)

127 Hours

“A lovely day”


Drama – Regie: Danny Boyle – Met: James Franco, Amber Tamblyn, Kate Mara

De jonge avonturier Franco trekt er vaak in zijn eentje op uit om grotten en spelonken te verkennen. Niemand weet dat er iets aan de hand is als hij met zijn arm vast komt te zitten. Na vijf dagen raakt hij aan het eind van zijn latijn. Zalig zij die niet weten hoe dit waargebeurde verhaal afloopt. Voor anderen is alle spanning bij voorbaat al weggenomen. Het is erg als het je overkomt en het is overtuigend in beeld gebracht, maar zonder spanning blijft er weinig van over.
Mijn oordeel: * * * (7)

The King’s Speech

“Well done, my friend”


Drama – Regie: Tom Hooper – Met: Colin Firth, Geoffrey Rush, Helena Bonham Carter, Derek Jacobi

Het onderwerp lijkt onvoorstelbaar saai: een logopedist die een Engelse prins van zijn stotterprobleem af moet helpen. Het belang wordt alleen maar groter als hij de prins koning wordt en zijn volk door de oorlog heen moet loodsen. Firth weet de hoofdpersoon echter subliem in beeld te brengen. Hij zorgt ervoor dat de film niet over een spraakprobleem, maar over onzekerheid en kwetsbaarheid gaat. Rush en Bonham Carter maken het geheel op uitstekende wijze compleet. Firth gaat die Oscarnominatie geheid verzilveren. En terecht.
Mijn oordeel: * * * * (8)

Les Amours Imaginaires

“Qui m’aime me suive”


Drama – Regie: Xavier Dolan – Met: Monia Chokri, Niels Schneider, Xavier Dolan

‘J’ai tué ma mère’ over een moeder en haar homozoon die alleen maar ruziën, was zwaar irritant. Dolans opvolger is echter veel beter te genieten. Chokri en Dolan zijn elkaars beste vrienden. Als adonis Schneider in hun leven verschijnt, bezweren ze elkaar dat hij niet hun type is. Maar ondertussen… Zolang niet duidelijk is, wat Schneiders seksuele voorkeur is, zetten beide aanbidders alles op alles om hem voor zich te winnen. De film toont op fraaie wijze wat de ‘indringer’ teweeg brengt. Erg grappig.
Mijn oordeel: * * * * (8)

Sonny Boy

“Als baby zijn ze nog schattig”


Drama – Regie: Maria Peters – Met: Ricky Koole, Sergio Hasselbank, Daniel van Wijk, Frits Lambrechts

Waargebaard verhaal over de Surinaamse Waldemar die in de jaren twintig naar Nederland komt om te studeren. Hij ontmoet Rika die net met haar kinderen haar ontrouwe man heeft verlaten. Deze interraciale relatie ligt nogal moeilijk en de twee moeten dan ook nogal wat ellende ondergaan. En dan moet de Tweede Wereldoorlog nog beginnen. Oprechte boekverfilming, die soms een beetje afgeraffeld aanvoelt. Maar twee uur is echt genoeg.
Mijn oordeel: * * * (7)

Twelve

“The three of us together, old times”


Drama – Regie: Joel Schumacher – Met: Chace Crawford, Rory Culkin, Curtis Jackson (50 Cent), Ellen Barkin, (de stem van) Kiefer Sutherland

Rijkeluiskindjes hebben het ook niet makkelijk. Geen wonder dat ze massaal aan de drugs gaan. Crawford is na de dood van zijn moeder aan de slag gegaan als drugsdealer. Zijn ogen worden pas geopend als zijn neefje door vuurwapengeweld om het leven komt, maar dan is de ellende al enorm. Het had een aangrijpende film kunnen zijn, maar hij is net zo oppervlakkig geworden als het leven van de hoofdpersonen. Je zou bijna denken dat het zo bedoeld is.
Mijn oordeel: * * * (6)